Posted in Մայրենի

Հովհաննես Թումնայնա Պատրանք

ՊԱՏՐԱՆՔ
Վեր է կացել էն սարում
Մեր Չալակը իր թևից.
Գընում է մութ անտառում,
Քաջ ախպերըս ետևից։

Զըրնգում են նըրանք խոր
Էն անտառում կուսական.
Ես կանչում եմ նորից նոր,
Ինձ թըվում է, թե կըգան…

Զո՜ւր… վաղուց են, ա՜խ, նըրանք
Մեր սարերից գընացել.
Էն զիլ ձեներն են մենակ
Իմ ականջում մընացել…
  1. Գրի՛ր պատրանք, մութ, քաջ, կուսական բառերի հոմանիշները:
  2. Պատրանք-հույս ,ներշնչում
  3. մութ-խավար
  4. կուսական-մաքրություն
  5. Բացատրի՛ր բանաստեղծության վերնագիրը:
  6. Խոսքը գնում է այն հույսի մասին ,որ ունի բանաստեղծը:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s